<augustus 2018>
mdwdvzz
01 02 03 04 05
06 07 08 09 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31

Vv Heesw... - FC de Rakt JO13-1 3-6
FC de Rakt 1 - HBV 1 3-1
FC de Rakt MO15-1 - ST Raven... 1-1
HBV 1 - FC de Rakt 1 3-1
VCO 2 - FC de Rakt 5 1-8
FC de Rakt MO15-1 - Berghem ... 2-0
FC de Rakt JO13-1 - Prinses ... 0-3
FC de Rakt MO15-1 - OSS'20 ... 3-1
FC de Rakt 5 - FC Uden 6 0-5
FC de Rakt 1 - FC Schad... 1-6





FC De Rakt.nl > Actueel > Laatste nieuws > Papa, mama, bemoei je er niet mee...
50 jaar FC de Rakt, GROOTZ jubileumweekend, 8 en 9 september 2018!
Papa, mama, bemoei je er niet mee
Geplaatst op 07 Mei om 20:09 door Jeugdbestuur.

https://www.voetbalhoogeveen.nl/doorzagen-met-jordi/papa-mama-bemoei-je-er-niet-mee

Aantal keer gelezen: 14.150

40% van de sportende kinderen overweegt om te stoppen met het beoefenen van hun hobby door de rol die hun ouders spelen.
Ga eens kijken bij een willekeurige voetbalwedstrijd en er is altijd minimaal één ouder die het nodig acht om zichzelf ongevraagd op te werpen als een soort van assistent trainer en om een deel van de coaching op zich te nemen. Niet geheel toevallig is het vaak die vader die het zelf niet verder heeft geschopt dan de B3 wegens 'blessures' waarvan niemand verder het bestaan af wist. De hele week zie je deze ouders niet, maar op zaterdag hoor je vaak op een plek ver bij de trainer vandaan tegen alle club en teamafspraken in 'KANTELEN', 'AANSLUITEN' en één van mijn favorieten 'DOORZAKKEN'. Dat laatste is meer iets voor de zaterdag avond en niet voor de zaterdagochtend. Het zijn termen die deze 'voetbalkenners' waarschijnlijk ooit hebben opgevangen bij een andere voetbalwedstrijd en waarvan men besloten heeft om deze zelf ook te gaan gebruiken. Soms zijn ze alleen, soms is het een groepje, maar vaak staan ze afzonderlijk van de rest een paar meter van andere (kwekkende) ouders, althans zo worden zij gezien door deze 'assistent trainers'. En dan de rust, die vreselijke 'rust', gaan die 'assistent trainers' ook nog eventjes uitleggen wat er allemaal mis gaat en waar de schoen wringt. Waar komt die drang toch vandaan? is het om indruk te maken op de alleenstaande moeders, is het om te laten horen hoeveel verstand je er wel niet van hebt? denken zij werkelijk dat het team, of spelers individueel er baat bij hebben? De kans is groot dat jouw zoon of dochter er een bloedhekel aan heeft als hij/zij zijn eigen vader of moeder er weer bovenuit hoort te roepen, je kind herkend jouw stem uit duizenden, waarschijnlijk hebben ze het thuis al meermaals aangekaart maar vind jij, je eigen rol te belangrijk om er gehoor aan te geven. Ik weet wel dat het goed bedoelt is, maar het helpt niet, het werkt juist averechts, het legt onnodig veel druk op de sportende kinderen en niemand zit er op te wachten.
Na afloop op de terugweg even evalueren? Onverstandig. Uit onderzoek is gebleken dat juist dat het moment is dat het kind de meeste druk ervaart. Het leidt tot ergernis, het kan leiden tot kinderen die stoppen met hetgeen zij zo graag doen, tot gestaakte wedstrijden en het heeft zelfs geleid tot een grensrechter die het niet meer na kan vertellen. Ook zij hadden nooit gedacht dat het zo ver zou komen.

Als ouder is het heel goed dat je betrokkenheid en interesse toont door te komen kijken bij een wedstrijd of training van je zoon of dochter. Mijn verbazing is dan ook groot als ik hoor dat er ouders zijn die niet komen kijken omdat zij niks met voetbal hebben. Ouders die hun kind om 09:00 uur bij het voetbalveld afzetten, hen €5 in de hand drukken en om 17:00 uur terugkomen om hun kind op te halen. Gek hé? Het gebeurt echt. Het andere uiterste is ook zeker niet bevorderlijk, ouders die hele trainingen van begin tot eind pontificaal in beeld gaan staan, waarom niet gewoon gedurende de training eventjes een kopje koffie drinken (met bijvoorbeeld die alleenstaande moeder) in de kantine mocht die open zijn. Waarom niet gewoon even iets eerder heen gaan voor het ophalen van je kind en alleen het laatste gedeelte van de training op gepaste afstand bekijken? We kennen ze toch allemaal, die ouders die achter de goal of zelfs naast de paal gaan staan omdat hun keepende kind dat zo prettig zou vinden. Die ouders die zich bij ieder schot tijdens een afwerkvorm denken te moeten laten horen. Die ouder die zijn of haar kind tijdens een pass en trapvorm nog van tips willen voorzien. Los van het feit dat je er niet voor aangesteld bent, helpt het niet, leidt het af en levert het alleen maar misverstanden op.

Ik vraag me af hoe gaat dat thuis als je kind heeft afgesproken met een vriendje of vriendinnetje en een potje aan het darten is, ga je er dan ook bij staan schreeuwen alsof je Russ Bray bent? Of als ze monopoly aan het spelen zijn, word je dan ook boos omdat er niet betaald is? Terwijl het vriendje op de Kalverstraat staat en die wel in het bezit is van jouw zoon? Tijdens een potje tafeltennis, ga je dan ook vol blijven houden dat de bal wel degelijk de tafel heeft getoucheerd en het punt toegekend dient te worden aan jouw nageslacht? Waarschijnlijk niet. Waarom dan wel als er gevoetbald wordt, ook dat is 'maar' een hobby en gaat eigenlijk nergens over. Neem het dan als ouder vooral niet te serieus en laat je kind er vooral van genieten.

Mochten de ouders waar ik het over heb zich niet herkennen in dit stuk zou het wel eens aardig zijn om als club een video te maken waarop te zien is hoe deze ouders zich tijdens een potje voetbal laten gaan. Grote kans dat zij bewust gemaakt worden van hun onwenselijke gedrag. Mocht je echt graag een andere rol spelen dan de rol van toeschouwer, word je binnen de vereniging ongetwijfeld met open armen ontvangen om vrijwilliger te worden. Als trainer is het wellicht een goed idee om na afloop van een training/wedstrijd/periode een of meerdere momenten te creëren om met ouders van gedachten te wisselen, om een inkijkje te geven in jouw werkwijze. Laat ze eens een keer een wedstrijdbespreking meemaken, laat ze eens assisteren tijdens een training. Zo kweek je misschien begrip bij ouders waarom je bijvoorbeeld niet voortdurend voor je dug out staat voor te zeggen wat spelers moeten doen. Doe dit echter ook niet te vaak want het voetbal blijft natuurlijk van het kind.

Ook in de komende periode zullen er weer een hele hoop ouders stennis gaan lopen schoppen, omdat hun zoon of dochter niet in U15-1 komt, maar in U15-2. We kunnen er denk ik vanuit gaan dat mocht jouw zoon de nieuwe Messi, Ronaldo of Iniesta zijn dat hij vast ontdekt gaat worden, we mogen er denk ik ook vanuit gaan dat elke club naar eer en geweten de selecties samen stellen. Je zoon is waarschijnlijk niet gezegend met het voetbaltalent van wijlen Johan Cruijff. Clubs zullen er ongetwijfeld meer dan eens naast zitten, het is ook goed om te vragen waarom bepaalde keuzes gemaakt worden, maar hou je als ouder alsjeblieft een beetje op de vlakte. Natuurlijk zal het even een teleurstelling zijn dat je niet in het team komt waarop je had gehoopt. Aan jou om met je voeten te laten zien dat ze er faliekant naast zaten en aan je ouders om ook in U11-3 je voetballende kind op gepaste wijze te steunen, want ook daar kan hij of zij zijn hobby uitoefenen, zich ontwikkelen en bovenal plezier maken. Jij wil als ouder toch niet (on)bewust het plezier van je kind afnemen? Denk nog even aan die 40% en wees je bewust van de belangrijke rol die jij als ouder speelt, namelijk die van ouder en toeschouwer niet die van assistent trainer.